Jestes
niezalogowany
ZALOGUJ

 

  WIZYTÓWKA   GALERIA   PRZYJAC. [1]   BLOG   STARTY   KIBIC 
 
Jacek Reclik
Pamiętnik internetowy
SMAKI BIEGANIA

Jacek Reclik
Urodzony: 1970-08-18
Miejsce zamieszkania: Rybnik
40 / 41


2022-04-25

Dostęp do
wpisu:

Publiczny
IV LEŚNA KURKA I I JEJKOWICKI EKO BIEG (czytano: 322 razy)

PATRZ TAKŻE LINK: https://smakibiegania1.blogspot.com/2022/04/lesna-kurka-i-jejkowicki-eko-bieg.html

 

IV LEŚNA KURKA I I JEJKOWICKI EKO BIEG.
To był biegowy weekend spędzony w ekologicznych klimatach.

IV LEŚNA KURKA

Zaczęło się od IV LEŚNEJ KURKI. Tak sobie pomyślałem, czwarta edycja, trzy kilometry od domu, a mnie tam jeszcze nie było. Musiałem to szybko naprawić. W sobotnie przedpołudnie piechotką udałem się z Codim, moim gończym polskim, w okolice Zagrody Leśnika, gdzie usytuowane było biuro zawodów organizowanych przez Rybnicki Klub Nordic Walking.
Trasa tegorocznej „kurki” liczyła 5,7 kilometra 😉. Ale z zasłyszanych historii z poprzednich edycji doskonale wiedziałem, że bardziej chodzi tu o fajnie spędzony czas w towarzystwie ludzi, którzy dobrze się znają, niż bicie jakiś rekordów trasy. Był tylko jeden mały problem, o tym że nie ma tutaj wielkiego ścigania wiedzieli wszyscy poza … Codim 😅.
Z psami wystartowały raptem trzy osoby, ale hałasu to zrobiły te nasze zwierzątka więcej niż całe pozostałe towarzystwo. Z przodu prowadzona była rozgrzewka, a nasze pupile urządziły sobie głośną dyskusję, w wyniku której mój Codi nerwowo rwał się do przodu. Prawdopodobnie poinformowany został, że na mecie na zawodników czeka … kiełbasa 😉.
Z kolei jedyne co ja usłyszałem, to że na trasie jest … mnóstwo różnych oznaczeń, bo w następnym dniu odbywać się będą zawody rowerowe. Przy mojej orientacji w terenie nie wzbudzało to zaufania. My zatem mieliśmy zwracać uwagę na taśmy żółto-czarne oraz kartki formatu A4. To oznaczenie mnie uspokoiło. Jako osobie po podyplomówce z bhp, taśmy takie są doskonale znane, więc pomyślałem, że nie powinno być źle 😀.
Start przeprowadzony był nietypowo. Bo wpierw wystartowali zawodnicy nordic walking ze swoim pilotem na rowerze, a potem biegacze, którzy mieli swojego osobnego pilota. Na dźwięk startu Cody po prostu odleciał 😱. Wraz z drugim Jackiem i jego psami, najpierw minęliśmy osoby z kijami i ich pilota, a potem minęliśmy … naszego pilota, który tak trochę niepewnie na nas spojrzał i na pewno miał dylemat, czy ma pilotować nas czy pozostałych zawodników. Widząc nasze szaleństwo w oczach … od razu postawił na nas krzyżyk 😉.
Po pokonaniu pierwszego kilometra odruchowo spojrzałem na zegarek – 4:15 😱. To było tempo, które dotychczas znałem tylko z teorii. A powiedzieć, że moje serce i płuca spotkały się gdzieś w okolicach gardła to tak, jak gdyby nic nie powiedzieć 😱😉.
Na szczęście po tym pierwszym kilometrze emocje, a przy okazji i tempo trochę opadły. Cody poczuł silną potrzebę fizjologiczną, a potem na rozstaju dróg spotkaliśmy wolontariuszkę, która głośno mówiąc „w prawo” jednocześnie ręką pokazywała … „w lewo”😉. Zanim połapała się, że Jej prawo to dla mnie lewo minęła chwilka, którą ja wykorzystałem na złapanie oddechu. Ale tylko na chwilę, bo potem Cody znowu gnał, a ja, chcąc nie chcąc, za nim 😅.
To był najszybciej pokonany dystans w moim życiu. Na mecie już czekali na nas organizatorzy z medalami. Przy okazji wyszło, że nazwa biegu wzięła się stąd, że track trasy po przebiegnięciu układa się na kształt kurki.
Okazało się, że dla Codiego meta to był tylko mały przystanek do celu głównego – wiaty, w której na zawodników czekała … kiełbasa. Sympatyczna obsługa punktu od razu zrozumiała, że Cody nie potrzebuje kiełbasy z grilla, wystarczy tylko jak jest w plasterkach. Po uczcie poszliśmy jeszcze z Codim pokibicować zawodnikom nordic walking.
Potem już w pełni najedzony, przyglądałem się różnym konkursom, które dla wszystkich uczestników z werwą i humorem prowadził Paweł. Mnie najbardziej podobał się ten, na najciekawsze przebranie. Wygrała, któż by inny, osoba przebrana za … kurkę 😀👏.
I tak wcinając małe co nieco z bufetu, nagle usłyszałem, jak Paweł wzywa mężczyzn do następnej konkurencji, a mnie wręcz wywołał po imieniu. Edyta, która prowadziła tę konkurencję rozstawiała pachołki i oznajmiła nam, że czekają nas eliminacje, a ich zwycięzców, bieg dookoła usytuowanego obok stawu, tak na, z grubsza licząc, 300-metrowej trasie.
Kolejny bieg, po zakończeniu biegowego szaleństwa z Codim i po posiłku - powiem że nie brzmiało to obiecująco 😱. Ale najciekawsze było to, że ten bieg mieliśmy odbyć w duecie z … baniakiem wody 😅😉. Po wygraniu mojej eliminacji, w finale pobiegłem z dwójką pozostałych zwycięzców. Pierwszy z nich przez połowę trasy dyktował dosyć ostre tempo, ale potem, wspólnie z moim towarzyszem baniakiem 😉, udało mi się go wyprzedzić i wygrać ten niecodzienny bieg. Zaś zgrzewkę piwa, która stanowiła nagrodę za pierwsze miejsce, uczciwie podzieliłem pomiędzy całą naszą trójkę. W końcu biegi z baniakiem wody nie zdarzają się zbyt często 😉.

I JEJKOWICKI EKO BIEG

W niedzielę kontynuowałem ekologiczne bieganie, i wraz z Ewą, Adą i Darkiem, udaliśmy się do Jejkowic - najmniejszej terytorialnie gminy wiejskiej w Polsce, a zarazem sąsiada Rybnika. Dlaczego ja tam wcześniej biegowo nie zawitałem ? Z prostej przyczyny – bo JEJKOWICKI EKO BIEG organizowany był po raz pierwszy.
Przyjeżdżając do Jejkowic, na dzień dobry przywitały mnie dwie rzeczy – dosyć mocno padający deszcz, a także sporych rozmiarów miasteczko biegowe, gdzie każdy od juniora do seniora mógł na stoiskach znaleźć coś ciekawego.
Trzeba też zauważyć, że biegacze i kijkarze dopisali z frekwencją. Lista startowa zamknęła się sporo przed terminem zawodów. Wiadomo, każdy chciał zobaczyć jak się biega w Jejkowicach. Bo to, że w Jejkowicach jest sporo amatorów biegania to wiedzieliśmy doskonale, gdyż ich niezwykle energetyczna grupa biegowa „Jejkowice Biegają” jest zawsze doskonale widzialna i słyszalna na wielu imprezach biegowych.
Człowiek tak zapętlił w tych wspólnych przywitaniach i małych dyskusjach im towarzyszących, że przegapiłbym … moment startu 😉😅. A to przecież najważniejsze. Deszcz, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki przestał padać.
Minutą ciszy wspomnieliśmy w pamięci wszystkie ofiary tragicznego wypadku w kopalni węgla kamiennego "Pniówek". CZEŚĆ ICH PAMIĘCI.
A potem rozpoczęło się finałowe odliczanie zainaugurowane przez Wójta Gminy i nic ... tylko biegać.
Trasa liczyła 5 kilometrów i składała się z dwóch 2,5 kilometrowych pętli. Trasa bardzo prosta, wytyczona z myślą, aby każdy mógł ją ukończyć – i o to w takich biegach chodzi 👍.
A na trasie z jednej strony mnóstwo "pomagaczy" – wolontariuszy, strażaków, funkcjonariuszy Straży Miejskiej. Było ich tak dużo, że nawet nie zauważyłem czy na trasie są jakieś „szlajfki”, bo po prostu nie można było się zgubić, a jeśli ja tak piszę, to ma to swoją wartość 😉👍. Ale była też i druga strona – wielu barwnych kibiców, którzy życzyli nam powodzenia. Niektórzy dopingowali nas z okien swoich domów, ale byli też i tacy, którzy poprzebierani, z własnym sprzętem nagłośnieniowym „straszyli” nas na trasie. Było to nad wyraz sympatyczne 👏.
Zdecydowaną większość trasy pokonałem w towarzystwie Ewy i Ady. Fajnie mi się z nimi biega, nie ma parcia na wynik, jest za to parcie na pogadanie, podziwianie okolicy, odpowiadanie na powitania mieszkańców. Przy okazji Ada przepraszam, że nie do końca zrealizowałem Twoje założenia taktyczne 😉, ale obiecuję poprawę na następnym biegu 😅.
Na metę wbiegliśmy prawie równo w dobrym nastroju. A tuż za metą, odebrałem medal i butelkę mineralnej od nie byle kogo, bo od Asi – Sekretarza Gminy. W ogóle muszę dodać, że Władze Gminy mocno zaangażowały się w organizację tego biegu. No i oczywiście zdążyłem zamienić z Asią parę słów i opowiedzieć Jej o pozytywnych wrażeniach wyniesionych z biegu.
Potem nastał, jak to u nas, czas celebracji. Zdjęcia na ściance i nie tylko 😉.
Oczywiście nie mogło trwać to zbyt długo, bo przecież … bufet, a w nim żurek, już na nas czekał. No takiego miejsca, kto jak kto, ale ja na pewno nie mogłem przegapić 😉😋.
Najedzeni mogliśmy skorzystać z atrakcji, które czekały na nas w biegowym miasteczku. Bieg się zakończył, ale ogrom stoisk powodował, że jakoś nikomu nie śpieszyło się z powrotem do domu. W międzyczasie miało miejsce wręczenie nagród zwycięzcom biegu i nordic walking czyli temat, który nam koneserom biegania jest jakoś obcy 😉. Ale oczywiście serdecznie gratuluję Wszystkim tym, którzy znaleźli się na pudle 👏. Ogromnie Was podziwiam za osiągnięte miejsce w czołowej trójce i trochę zazdroszczę tej radości, która temu towarzyszy. Przy okazji muszę wspomnieć, że co się rzadko zdarza, organizatorzy uhonorowali także osoby, które zajęły ostatnie miejsca w biegu i nordic walking, za jak to nazwali „najbardziej dokładne pokonanie trasy”. Chylę tutaj czoła dla tych, którzy wymyślili taką sympatyczną kategorię i dla tych, którzy byli jej laureatami 👏.
A potem rozpoczęło się losowanie wielu atrakcyjnych nagród, wśród wszystkich uczestników imprezy. No cóż … miałem wrażenie, że każdy coś wylosował, tylko nie ja 😉. Oj Organizatorzy, żeby mi to było ostatni raz 😉😀. Za rok Wam się przypomnę 😉.
Podsumowując tę bardzo udaną imprezę, muszę napisać, że zagrało wiele rzeczy, w tym sprawa najważniejsza – Organizatorzy podeszli z ogromnym sercem i przejęciem do tego biegu i każdego uczestnika, a to stanowi najważniejszy fundament przed drugą edycją 👍👏. Bo to, że ona się odbędzie, to jestem święcie przekonany. Jedynie o co mogę do Was wnioskować, to dołóżcie jeszcze jeden, dłuższy dystans np. dyszkę. Potencjał ku temu jest, a i dodatkowe miejsca do odwiedzenia w Waszej gminie na pewno się znajdą.


Blog moga komentować wszyscy zalogowani czytelnicy

Dodaj komentarz do wpisu







 Ostatnio zalogowani
maur68
09:16
Marco7776
09:14
Pawel63
09:00
platat
08:40
GrazynaKS
08:31
GriszaW70
08:17
entony52
08:11
soniksoniks
08:06
henrykchudy
07:55
."RoBsoN".
07:17
Leno
07:02
TOM-69
06:46
Henryk W.
05:37
kakaa73
00:27
BTK
23:52
zibi58
23:25
|    Redakcja     |     Reklama     |     Regulamin     |