2007-11-04
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| Eksperyment - trening dwudziesty drugi (czytano: 233 razy)
"nd - ostatnie długie wybieganie. półtorej godziny albo półmaraton. przebieżki na koniec."
Po wieczornym ciężkostrawnym odżarstwie (brukselka...) ciężko mi było wstać i biegać. Na pocz±tku było mi za gor±co, tempo ok. 7:00, ogólnie - beznadzieja. Zastanawiam się, czy nie olać tego treningu i po prostu wrócić do domu. Ale jednak wyrzuty sumienia s± - trzeba trochę sobie sobotnie smakołyki ubić w żoł±dku, a najlepiej to w ogóle spalić. Rozebrałam się, wysikałam i ruszyłam mniej więcej 6:30. My¶lę sobie - jaki to beznadziejny bieg. Nic ciekawego nie napiszę o nim w blogu. Takie zwyczajne snucie się po zgniłym lesie. Ludzie to maj± przygody, wrażenia, a ja nic, po prostu nuda, nuda, nuda... Po chwili zacz±ł padać miły, oczyszczj±cy deszczyk, zrobiło się jako¶ fajniej, lżej. Wzrok mi sie wyostrzył, zmysł węchu chyba też. Zaczęłam zauważać rude kity wiewórek mykaj±cych po drzewach. Tempo mi się nieco podkręciło i zaczęłam łykać kilometry w 6:10, a potem 6:00. Gdy kończyłam to było już 5:40, więc wyszło takie BNP całe w I zakresie. Razem ok. 16 km. Na koniec, gdy wybiegłam z lasu, to deszcz stał się mocniejszy, wła¶ciwie bardzo mocny, ja marzłam, nogi miałam zesztywniałe, więc pod domem jeszcze takie trzy króciutkie przebieżki zrobiłam, ale ciężko z tym było, bo nogi sztywne, a lewe kolano bolało. Ale byłam szczę¶liwa!
Blog moga komentować tylko Przyjaciele autora |
