Jestes
niezalogowany
ZALOGUJ

    

Rzadko mam okazję uczestniczyć w biegach terenowych - głównie dlatego, że jestem biegaczem asfaltowym, a wszelkich off-roadów po prostu się boję. Gdy mam zbiec z równej drogi na jakieś korzenie, krzaki, nie daj boże - połączone z podbiegami - to ogarnia mnie przerażenie. Nie mam siły na podbiegach, nie umiem zbiegać, a na "krzywym" płaskim czuję się niepewnie. Jakby Bóg chciał żebyśmy biegali w dzikim terenie, dałby nam chwytny ogon!

Niemniej zmuszony sytuacją zgodziłem się na wyjazd do Republiki Zielonego Przylądka i start w Boavista Ultramarathon. Jedyne co udało mi się wynegocjować z moim partnerem biegowym Sławkiem Smolińskim to ograniczenie naszego udziału do najkrótszego dostępnego dystansu - czyli maratonu.



Prawdziwi biegacze mieli do wyboru dystanse 75 km lub 150 km. Ten ostatni dystans oferował trasę dookoła całej wyspy, ale dla nas "krótkasów" także przewidziano atrakcje z gatunku tych, których się jak wspomniałem powyżej - boję. Mieliśmy więc asfaltu raptem na półtorakilometra a potem czekał nas już tylko czysty trail. Najpierw sześć kilometrów wydm porośniętych rzadkim lasem palmowym, potem widowiskowe siedem kilometrów wzdłuż nieco klifowego wybrzeża (oczywiście po piachu i coraz większych wydmach). Trochę odpocząć dał długi podbieg po skałach i kamieniach, obiegnięcie kilku wzniesień i... i pustynia zajmująca centralną część wyspy.

Po pokonaniu pustyni (momentami trochę na czworakach) zrobiło się przez chwilę miło, bo na naszej trasie czekały nas zagubione w czasie wioski i ich nieliczni mieszkańcy. A gdzie człowiek tam - wiadomo - jakieś mimo wszystko DROGI !!! I gdy wydawało się, że już nic trudnego na nas nie czeka zaczął się ostatni odcinek, czyli 8 kilometrowy bieg po plaży. Plaży, która miała tę specyfikę, że nie posiadała znanej wszystkim miłośnikom biegania wzdłuż Bałtyku przyjemnej strefy twardego piasku pomiędzy plażą a morzem. Tutaj albo biegło się po kolana w wodzie, albo po kostki w piachu. Każdy z tych wyborów doprowadzał mnie do płaczu :-)

Moje obawy odnośnie udziału przed startem potęgowało przejrzenie wyników poprzednich edycji. Bywało, że złamanie 5 godzin wystarczało na pudło w open! To dawało wiele do myślenia...

Niemniej okazało się chyba, że tym razem Posejdon, Bóg Mórz panujący nad wszystkimi wyspami świata, był dla nas łaskawy. Pogoda nie dokuczała zbyt mocno, i pomimo palącego Słońca oraz limitu czasu wynoszącego 10 godzin udało mi się zawitać na metę w 5 godzin i 27 minut. Dało to 9 miejsce na 32-34 uczestników (nieoficjalnie - liczenie zawodników wciąż trwa). Najlepszy z Polaków Michał Zdunek zajął 5 miejsce z czasem 4 godziny 50 minut, a trzeci z nas - Sławek - wbiegł na metę zaraz za mną na 10 pozycji z wynikiem 5 godzin i 38 minut.

Zapraszam Was na krótki, bardzo surowy film który pokazuje jak ogólnie wyglądała trasa zawodów. Na porządną, szczegółową relację musicie poczekać około 2 tygodnie, bo nie wracamy jeszcze do Polski tylko po "drodze" zahaczymy jeszcze o kolejną imprezę - rozgrywany na Azorach w dniach 5-8 grudnia Epic Trail Run Azores. Boje się go jeszcze bardziej, bo nasz dystans tym razem wyniesie 60 km - a do tego już pobiegamy z przewyższeniami.

Gdyby nie to, że nie lubię trailów, to polubiłbym takie imprezy :-)











Komentarze czytelników - brakskomentuj materiał

 Ostatnio zalogowani
esperlando@onet.eu
01:09
MarGro
00:03
Wojciech
23:54
marekch11
23:52
Jarek42
23:40
syrob
23:36
42.195m
23:25
jarecki112
22:54
andrzejgonciarz
22:48
ArturSz
22:47
benfika
22:43
torcer
22:31
rocha
22:23
amadera
22:22
Admin
22:20
janusz9876543213
22:15
|    Redakcja     |     Reklama     |     Regulamin     |