Jestes
niezalogowany
ZALOGUJ

 

  WIZYTÓWKA  GALERIA [26]  PRZYJAC. [124]   BLOG   STARTY   KIBIC 
 
paulo
Pamiętnik internetowy
moja radość-bieganie

Paweł Kasierski
Urodzony: --------
Miejsce zamieszkania: Poznań
353 / 353


2022-05-31

Dostęp do
wpisu:

Publiczny
Ogromny szacunek i uznanie (czytano: 477 razy)

 

Wszystko zmienia się, ale się nie zmienia. Niby wszystko można, ale nie można. Mógłbym w geście rozpaczy wystartować w triatlonie w Sierakowie, ale tego nie zrobiłem. Z wystawioną przez lekarza kartą DILO stwierdziłem, że byłoby to szalone i niemądre.

W Sierakowie podczas koncertu zespołu Raz, Dwa, Trzy nagle przypomniał mi się ostatni wiersz Wysockiego. Ten, który obiecał już z Moskwy przesłać Marinie depeszą. Ten, którego nie zdążył przetelegrafować. Śmierć była szybsza. Pisał Wołodia: „…Czterdzieści z hakiem latek sobie liczę, od lat dwunastu z Tobą biegną one, gdy przed Najwyższym stawię się obliczem, mam co zaśpiewać na swoją obronę”. Wiersz szczególny. Jest w nim przeczucie nieuchronnego. Jakby przygotowanie do spotkania z Tym Kimś, co czai się za progiem. Jakiś rachunek sumienia. Trochę nonszalancki, zwarty w poetyckim skrócie – syntezie. Gotowość poddania się Najwyższemu osądowi. Pogodna, spokojna.

Mam nadzieję, że zaśpiewam coś na swoją obronę nie teraz, trochę później, jak przebiegnę w wieku 80 lat swój kolejny maraton i spełnię swoje marzenie życia. W Sierakowie zatem kibicowałem, Dziesięciolecie JBL Triathlon Sieraków w dniach 27-29 maja przeżywałem z trybun, a raczej z boku trasy, owianej wiatrem, deszczem i zimnem. Ale w zmaganiach brali udział wyłącznie ludzie z żelaza, tytani siły, z ogromną psychiką i mega zdopingowanych, stąd 99 procent z nich, no może 98 dotarło do mety. Niestraszne były im warunki. Ogromny szacunek i uznanie!

Czasami od strony praktycznej jesteśmy bezsilni, nie możemy nic. Żyjemy w sferze marzeń o pobiegnięciu z tysiącami na starcie, na mecie, na trasie. Gdzieś w głębi serca tli się nadzieja, że to sen, że to nieprawda, że wróci to do nas, chociażby to sprzed pół roku; że będzie znów beztrosko, że będzie można jak wolny ptak wypatrywać dobrej imprezy biegowej w dobrym miejscu.

Nadzieję na lepszy czas tchnął w Sierakowie w sobotni wieczór zespół Raz, Dwa, Trzy; „Bo przecież jest nie jeden szlak, gdzie trudniej iść, lecz idąc tak, nie musisz brnąć w pochlebstwa dym i karku giąć przed byle kim. Rozważ tę myśl, a potem idź, idź swoją drogą”. Jednym słowem, cudownie łączą rocka i poezję i fajnie, że Organizatorzy połączyli ludzi z trzema pasjami równocześnie z zespołem Raz, Dwa, Trzy.



- na zdjęciu, start 1/8


Blog moga komentować wszyscy zalogowani czytelnicy

Dodaj komentarz do wpisu


aspirka (2022-06-12,22:47): A ja Paulo w takich trudniejszych momentach lubię słuchać Młynarskiego: "Więc nie martwmy się, bo w końcu Nie nam jednym się nie klei Ważne, by choć raz w miesiącu Mieć dyktando u nadziei Żeby w serca kajeciku Po literkach zanotować I powtarzać sobie cicho Takie prościuteńkie słowa... jeszcze w zielone gramy.."
mariusz67 (2022-06-20,14:17): Ja już 10 lat nie biegam i żyję.Może kiedyś do tego wrócę,ale mile póki co wspominam ten biegowy okres.Pozdrawiam Paweł.







 Ostatnio zalogowani
Paweł 81
23:14
jantor
23:10
84cantona7
23:09
kos 88
22:55
tomiak 75
21:56
Pawel63
21:37
tomasso023
21:35
Admin
21:32
lupusfalco
21:26
entony52
21:23
chris_cros
21:18
_PiTeR_
21:12
przemek300
21:10
dziadekm
21:02
Honda
20:51
Admirał
20:38
|    Redakcja     |     Reklama     |     Regulamin     |