2007-10-01
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| Stare kości juz wygrzane (czytano: 125 razy)
Właściwie to zakładałem sobie że codziennie coś dopiszę. Nie zawsze się udaje. Wczoraj wróciłem do domu i nie miałem już energii na nic ponad wyjście na trening. Ten styl który czasem stosuję: interwał, długie wybieganie, interwał jest ostatniego dnia dobijający. Ale niezwykle skuteczny. Po czymś takim powtórzonym parę razy i kilku dniach przerwy czuje się lekki nadmiar mocy. Tyle że żeby cos takiego przeżyć potrzeba bardzo dużo zdrowia.
Taka jesień jaka mam za oknem jest jak miód- stare kości już wygrzane i nie bolą tak jak za zwyczaj, ale jak znam życie za kilka dni zaczną się pluchy.
Dla mnie już jutro kończy się późno poranne bieganie. W środę muszę skończyć około siódmej, czyli wystartuje przed piątą. Super- cały cykl, od zupełnych ciemności do jasnego dnia dla mnie. Jak dobrze pomyślę wschód słońca na łąkach. Jutro pośpię może nawet do 5.30. Luksus.
W książeczce którą skończyłem znalazłem perełkę- życie ludzkie jest za krótkie żeby nauczyć się być człowiekiem. Cały czas się uczę: zastanawiam co powinienem albo mogłem zrobić lepiej. Teraz czuję że przyszedł czas na poważne przewartościowanie- uporządkowanie co jest dla mnie ważne, jakie role życiowe odgrywam i co zrobić żeby nie podwinęła mi się w życiu noga. Warto mięć czasem przed nosem listę ważnych dla siebie wartości. Muszę przypomnieć sobie jak być łagodniejszym, jak odpuszczać a nie walczyć o swoją rację. Wiem że to niemodne, ale co to mnie obchodzi?
W Bytowie biegając 105 kółek na bieżni będę miał czas żeby się nad tym zastanowić. Przecież nie będę zachwycał się widokami. Jeśli nie można skupić się na otoczeniu, trzeba uciekać do środka. Myślę że to będzie dla mnie niezły sprawdzian odporności na monotonię.
Blog moga komentować tylko Przyjaciele autora |
