2013-02-20
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| Walka o życiówkę na 10k (czytano: 234 razy)
Długo dochodziłem do siebie po maratonie. Musiałem chyba optymalnie oszacować na co mnie stać i wybrałem odpowiednie tempo (do zakładanego czasu straciłem w końcu niecałą minutę). Pierwsze leniwe truchty wykonałem po 2 dniach przerwy i tak sukcesywnie podnosiłem kilometraż i zwiększałem tempo. W osiem dni po starcie zrobiłem pierwsze przebieżki i dopiero po kolejnych dwóch pierwszy akcent (OWB2).
Bieg ulicą Piotrkowską
Pod koniec maja wystartowałem na atestowanej dyszce w Łodzi. Los chciał że rozładowała mi się bateria w zegarku , byłem więc zdany tylko na własne samopoczucie. Już po kilkuset metrach uformowała się (ponoć) 5-6osobowa grupka na wynik 35minut. Piszę ponoć, bo nikt nie wychodził na zmiany i nie wiem jak wielu nas tam było... Jeszcze przed 5.km odłączyliśmy się we dwóch z Danielem Matusiakiem i następny kilometr przemierzaliśmy bark w bark mijając się z biegaczami zmierzającymi w stronę nawrotki, którą już pokonaliśmy. Dziwne uczucie - z jednej strony cały czas wypatrujesz znajomych twarzy dekoncentrując się nieco, ale z drugiej taka dekoncentracja pozwala zapomnieć o trudach biegu. A biegło mi się naprawdę nieźle. Przed skrętem w Sienkiewicza (za 6.km) zostawiłem Daniela i zacząłem walkę z samym sobą. Mateusz Golonka był za daleko przede mną by pokusić się o gonitwę, więc starałem się tylko utrzymywać aktualnie maksymalne bezpieczne tempo. Kończąc Piotrkowską na Placu Wolności tradycyjnie już musiałem się wydzierać "gdzie mam biec?!" - ja wiem, że jeszcze w domu trasę znałem na pamięć, ale w ogniu walki malutka podpowiedź któregokolwiek z wolontariuszy czy służb zabezpieczających trasę naprawdę ułatwiałaby życie. Nie twierdzę, że trasa była źle oznakowana, ale słowne nawoływania do obrania właściwego wylotu z ronda naprawdę więcej dają niż taśmy ginące wśród setek barierek... Zważywszy na okoliczności przyrody (kilka podbiegów, samotna walka z wiatrem, wczorajsze 700km za kółkiem) trzeba być zadowolonym, ale niedosyt jest.
Czas 35:45, 17m/860, 2. miejsce M30, 2. miejsce w klasyfikacji Łodzianin
Poprawa życiówki o 20s niby cieszy, ale czułem że stać mnie na więcej. Po tygodniu zameldowałem się w Legionowie na kolejnej atestowanej dyszce. Profil w Legionowie idealnie płaski, 2 pętle, atest... Niestety wiało . Niepotrzebnie szarpnąłem drugi kilometr, było dla mnie wolno i się wściekłem że nikt na zmiany mi nie wychodził. Koniec pętli to prosta centralnie pod wiatr. Tempo siadło drastycznie, ale nawet nie miałem pojęcia, że tak bardzo (nie zauważyłem oznakowanej piątki). Za nawrotką chciałem nadrabiać cenne sekundy, ale nie miałem już z czego. Wiatr mnie pokonał... Na domiar złego nie chwyciłem żadnego z trzech kubków z wodą i tylko oblizałem wilgotne dłonie Na ósmym kilometrze wyliczyłem sobie, że mam szansę chociaż na życiówkę i wystarczy dwa ostatnie kilometry przebiec po 3:32 - nie dałem rady przyspieszyć. Dogonił mnie gość, który ostatecznie wyprzedził mnie w kategorii i czując moją niemoc ruszył do przodu. Na kilometr przed metą wyliczyłem że wystarczy 3:15 i ostatkiem sił na moment przyspieszyłem, ale już zaraz centralny mordewind pozbawił mnie złudzeń i na miękkich nogach doczłapałem z czasem pół minuty gorszym od zeszłotygodniowej życiówki.
Ostatecznie po tym biegu odłożyłem kolejne podejścia o nowe PB na dalszą przyszłość.
---
foto: Bieg ulicą Piotrkowską
Blog moga komentować wszyscy zalogowani czytelnicyDodaj komentarz do wpisu
paulo (2013-02-20,08:34): mnie się marzyło 3.30, ale było tylko 3.48. W tym roku może będzie lepiej :)
|
