2008-03-31
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| Półmaraton warszawski (czytano: 151 razy)
PATRZ TAKŻE LINK: www.maratonwarszawski.pl
Rekordowo licznie pobiegli uczestnicy tegorocznego półmaratonu warszawskiego, było ich ponad 2300. Trasa fajna, urozmaicona, szlakiem moich byłych prac. Pogoda piękna, wiosenna. Doping na ulicach dość mizerny.
Ruszyliśmy spod bramy UW na Krakowskim Przedmieściu i pognaliśmy Traktem Królewskim na południe. W rejonie ambasad spotkałem dawno nie widzianego Tomka Grabowskiego, kiedyś kolegę z pracy na Uniwerku. To on mi na początku lat 90. powiedział o biegach w Lesie Kabackim i był niegdyś niedoścignionym dla mnie maratończykiem. Od tego czasu w Lesie Kabackim pobiegłem już z 200 razy, a on bieganie odpuścił. Dziś uciekam mu do przodu. Na placu Konstytucji wreszcie jakiś doping, ktoś gra głośno na dzwonkach. Chwilę wcześniej minąłem and, a na Marszałkowskiej AnięMC. Pod Wiktorią krzyczę do tłumku milczących obserwatorów i fotografów, że prosimy o aplauz i ten rzeczywiście się pojawia. Potem robię to jeszcze kilkakrotnie przy większych skupiskach ludzi. Na 5 km międzyczas 24:12. Na Miodowej mijam swoją kolejną robotę, która była w budynku PWN.
Przy placu Krasińskich widzę w przodzie Dżastin, próbuję ją dogonić, ale ta przeciska się na prawą stronę do wodopoju i zatrzymuje przy nim, więc nie dałem rady się z nią spotkać i przywitać, zostaje z tyłu.
Zmierzamy w stronę Mostu Gdańskiego, tam słyszę głośno dopingującą Sławę. Zasuwamy mostem (tu mijam biegnących razem Decka, Renatę i Darka) i zbiegamy po praskiej stronie. Tam po raz pierwszy spojrzałem na pulsometr: 139. Biegniemy w górę Wisły jednym pasem drogi, na przeciwnym suną samochody. 10 km, międzyczas 47:21, czyli tempo zdecydowanie w drugiej piątce lepsze, bo na początku było sporo przeciskania się przez tłum, za daleko stanąłem od linii startu. Tu też widzę, że przekroczyłem linią startu po 44 sekundach od strzału, taka jest różnica czasu między moim stoperem a czasem brutto na zegarze. Na podbiegu przed Mostem Świętokrzyskim wyprzedzam wielu biegaczy, widać odniosły skutek treningi na Górze. Tu puls prawie 150.
Biegnie się dobrze, pogoda wspaniała, koło Mostu Świętokrzyskiego robi zdjęcia Bartek. Po lewej stronie rzeki spory lecz dość milczący tłumek kibiców, których skutecznie nawołuję do aplauzu. W tym momencie z bliska robi mi zdjęcie Michał Walczewski (dzięki admin :-)).
Nieco dalej doganiam Stacha Miluka i biegnę przez kilka minut z nim rozmawiając. To gdzieś koło 15 km, mam tam 1:10:39 (chyba, sekund nie jestem pewien). Za zawrotką na Wisłostradzie łapie mnie kolka wysoko pod lewym najniższym żebrem, wtedy wyprzedza mnie Madach. Ale kolka przechodzi i wtedy urywam się Stachowi goniąc Madacha. Znowu biegnie się świetnie, wyprzedza się i wyprzedza, m.in. Mirka Szraucnera, pozdrawiamy się.
Przebiegam, drugi raz zresztą, przez róg Solca i Ludnej, tu była kolejna moja robota: PPWK przed przeprowadzką na Bohaterów Września. W środku ponadkilometrowego tunelu Chór Akademicki UW (mam nadzieję że nie pomyliłem nazwy) śpiewa na głosy, jakieś 10 osób. Akustyka w tunelu jest kapitalna, każdy odgłos niesie się, huczy. Inny świat. A po chwili znów zalewa nas słońce. Widać kilku ludzi, których pogoda i brak przygotowania powaliły, leżą na poboczu, udzielana jest im pierwsza pomoc. Jeszcze trochę kręcimy się po Powiślu w okolicach BUW-u, na 20 km mam czas 1:33 z sekundami. Dociskam na koniec (puls 157 na kilkaset metrów przed końcem) i wpadam na metę po ostrym finiszu z czasem wg mojego stopera 1:38:04. Potem w wynikach czas netto był pół minuty dłuższy. Lokata sześćset coś, czyli w pierwszej ćwiartce uczestników. Koniec.
Właśnie trwa dekoracja Pań, Sobańskiej do rekordu Polski, należącego do Gradus od 14 lat, zabrakło 2 sekund.
Fajna, dobrze zorganizowana impreza.
Blog moga komentować tylko Przyjaciele autora |
