2012-01-13
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| Małe duże zwycięstwo. (czytano: 297 razy)
Wyczekane, pierwsze bieganie po przerwie...
Zapewne wiecie, jakie rozkoszne uczucie przenika przez całe ciało! Moja ¶cieżka, na której znałam każdy dołek i pagórek, każdy kamyk i najmniejsz± kałużę! Znajomy mostek, z daleka wesoło witał mnie swoim zakręconym kształtem, i szumi±cy strumyk pozdrawiał mnie rado¶nie pluskaj±c udawanymi falami. I nawet znajoma wiewiórka kilkakrotnie przebiegła tuż przede mn±, ton±c swoimi malutkimi łapkami w br±zowym dywanie z suchych li¶ci. Czułam, że wróciłam do mojej drugiej rodzinki. I nie ważne, że w tym momencie mokry ¶nieg zalepiał mi oczy, chłodnym strumieniem spływaj±c po twarzy, a wiatr podstępnym dotykiem zimna zakradał się pod kurtkę. Nogi coraz szybciej niosły mnie do przodu, aż zapierało oddech, ale nie od biegu czy zmęczenia, a od wszechogarniaj±cej rado¶ci, że mogę tu teraz być. Płyn±ca z tego miejsca harmonia powodowała że serce biło się kryształowym dzwonem, a fala niebiańskiej błogo¶ci ogrzewała swoim ciepłem i przenosiła do bajkowego ¶wiata, w którym zatrzymuje się czas i spełniaj± się marzenia...
.... Wróciłam do domu kompletnie mokra od ¶niegu i brudna od powszechnego błota, z promiennym u¶miechem na twarzy i uczuciem szczę¶cia płyn±cym z głębi serca - moje MAŁE DUŻE ZWYCIĘSTWO!
Blog moga komentować wszyscy zalogowani czytelnicyDodaj komentarz do wpisu |
