2011-02-21
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| Zimowy Bieg Trzech Jezior - Trzemeszno (czytano: 539 razy)
Gdzie chciałabyś startować w nadchodzącym sezonie? Zapytał mąż.
Może Trzemeszno?
Trzemeszno? Zdziwiłam się. Nie, nie.
A to dlaczego?
I tu zaczęło się wymienianie długiej listy powodów, które stanowczo przemawiały za tym aby nie brać tego startu w ogóle pod uwagę.
No dobrze. Skoro tak mówisz...Ale może jeszcze się zastanowisz?
No dobrze. Zastanowię się - odparłam.
Zaczęły mijać kolejne dni i tygodnie spędzone w systematycznym treningu między pracą a domem gdzie zawsze czeka na mnie z utęsknieniem moja Olusia
Wychodziłam rano, wracałam wieczorem często z myślą: nie miała baba problemów, wzięła na siebie treningi…. i z celem jakim był start w Trzemesznie, który miał dać odpowiedź czy zastosowane jednostki treningowe przyniosą zakładany efekt przy jednoczesnym założeniu, że „ piętnastka” jest tylko etapem przygotowań do półmaratonu zaplanowanego na kwiecień.
Tymczasem został tydzień do Trzemeszna. Teraz będziesz robiła spokojne i wolne rozbiegania. Bez szaleństw i wariacji rzekł stanowczo Przemek, wiedząc na co mnie stać…
Sprawny odbiór numerów szybkie przemieszczenie się na miejsce startu, rozgrzewka, odliczanie końcowych minut do startu i strzał startera….
Pierwszy kilometr za szybko. Musze zwolnić i wyrównać tempo. Nie chodzi mi przecież o to by zajechać się na samym początku. Nie oglądam się na innych, mało mnie obchodzi to, że jestem wyprzedzana. Biegnę swoje…
Efekt? Pierwsza piątka w niezłym tempie.
Druga nieco pod górkę z drobnymi kryzysami w tle. W takich momentach ważnym jest aby przełamać swoją psychikę i biec dalej. Nie zawsze jest to proste ale zazwyczaj zawsze się udaje. Podczepiam się pod dwóch biegaczy z Altomu i trzymam ich tempo jednocześnie trochę odpoczywając i chowając się przed wiatrem.
Mijam dziesiąty kilometr wysyłając psychice informację : „ słuchaj to już końcówka…” Współpraca znowu układa się po mojej myśli. Szukam holownika bo ostatnie trzy kilometry to raczej brnięcie przez śnieg. Z daleka widzę biegnącego w moim kierunku Przemka.
„ Bardzo dobrze, już końcówka… Trzymaj się „
Przed sobą widzę metę i radiowóz policyjny jadący wprost na mnie….
Wpadam na metę z cisnącym się pytaniem : Boże co to było?
Na mecie okazuje się, ze dystans 15 km pokonałam w czasie 1:05:45 co przełożyło się na piąte miejsce w kategorii open kobiet i drugie miejsce w nowej kategorii wiekowej k-30.
Przemek również poprawił swoją życiowkę co u niego przełożyło się na 7 miejsce.
Z archiwum biegu :
W roku 2007
Z czasem 1:05:47 zajęłam 7 miejsce w open kobiet i 4 w k-20
W roku 2006
Czas: 1:50: 01
Blog moga komentować tylko Przyjaciele autora
Marysieńka (2011-02-21,09:33): Gratki:)))
KAJA (2011-02-21,09:39): Marysiu, bardzo dziękuję :)
golon (2011-02-21,10:36): gratulacje ! :)
KAJA (2011-02-21,10:47): Dziękuję :)
|
