2010-03-28
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| Balonik (czytano: 1831 razy)
pierwszy raz biegłem połówkę i poszło lepiej niż zakładałem :) plan był taki, żeby nie wyprzedził mnie balonik na 1:50, a może uda się być w zasięgu grupy na 1:40.
Przed startem spotkałem starych znajomych i za nimi zacz±łem sie przeciskać do przodu. Z optymizmem wielko¶ci mrówki spogl±dałem na balonik 1:30 który zupełnie "przypadkiem" pojawił się tuż przede mn±.
Odliczanie i start.
Tempo na 21km oscyluj±ce w okolicach 4:10/km to nie było co¶, do czego byłem przygotowany :) W zasadzie w ogóle nie bylem na ten dystans rozbiegany. Ale nie odpuszczałem, chociaż były momenty, szczególnie na Drodze Dębińskiej
gdzie zupełnie nic się nie dzieje, nie ma dopingu i czirliderek a dookoła sami faceci.
Na ostatnim podbiegu na Chartowie balonik już nie interesował mnie tak bardzo.
My¶li wypełniła nagrzana kabina prysznicowa, truskawkowy szampon, bicze wodne i dużo, bardzo dużo wody grodziskiej i grze¶ków toffi.
Z tego odrętwienia wyrwał mnie - kilkana¶cie metrow przede mn± - krzyk pejsmejkera który brzmiał mniej więcej: "no Panowie, teraz już nie możecie tego sp...lić!"
Wtedy co¶ drgnęło w udach i trochę podci±gn±łem do przodu. Tylko troche, ale wystarczyło.
Mostek przy Ľródelku, i już z górki.
Na mecie z daleka widziałem wielkie cyfry: 1:29:36, 37 i tak dalej. Dłuższy krok, sylwetka do przodu i jazda.
Wtedy próbowałem sobie przypomnieć gest Kozakiewicza który miał byc skierowany do tej cholernej elektroniki zbliżaj±cej się do 1:30:00 ale
sobie nie przypomniałem, która ręka ma się zginać.
Udało się zej¶ć grubo poniżej planów. Zaliczony kolejny bieg, medal, zakwasy, dwa odciski i satysfakcja.
Gratis :)
Jeszcze raż DZIĘKI dla wła¶ciciela balonika za złoty trzydzie¶ci :)
Blog moga komentować tylko Przyjaciele autora |
