2013-01-19
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| jaki będzie ten rok? (czytano: 401 razy)
Przesądna nie jestem, 13 - tka w numerze roku wrażania na mnie nie robi. Daleka byłam od czynienia zaklęć by numer ten "odczarować". Wiedziałam natomiast, że będzie to rok zmian. Wymuszonych, zaplanowanych, oczekiwanych, zaskakujących.
Wejście w nowy roku było serdeczne i taneczne [uczestnicy obozu biegowego pokazali wytrzymałość na balu w Hotelu Brzoza].
Już w Nowy Rok pierwszy mocny akcent - morsowanie. Choć pierwszy, zimowy pobyt w wodzie zdecydowanie do przyjemności nie należał, to euforyczny nastój po "zabiegu" zdecydował, że podjęłam się pierwszej z niezaplanowanych zmian. Ja, zmarzluch okrutny, niecierpiący Bałtyku (bo za zimny!!!) postanowiłam morsować w miarę możliwości regularnie.
I dziś ta druga próba nastąpiła :-) Odczucia znacznie lepsze, niż za pierwszym razem. Przy -8 C (odczuwalna ok -12) woda wydawała się tylko lekko chłodna, a nie obezwładniająco zimna. Buciki z pianki neoprenowej zapewniały komfort termiczny stopom. Trudno było się tylko ubrać, bo palce zamarzły mi, zanim zdjęłam kostium, a tu jeszcze trzeba resztę garderoby wciągnąć. Największa masakra to związanie butów. Jeden z chłopaków użył określenia "palce jak w gipsie" i weź tu operuj sznurówką ;-)
Zastanawiam się, czy na moje dobre zniesienie temperatury wody (+ 1 C - zmierzone) nie wpłynął mój drugi, też nowy i nieplanowany nawyk. Moje ulubione gorące potreningowe kąpiele zamieniłam na ....lodowate... Tak, posłuchałam, poczytałam i zamieniłam. Pierwsze wejście na 3 min do wanny pełnej max zimnej wody kosztowało mnie 10 min dyskusji z własną motywacją. Po paru razach, wytrzymanie 6 min i normalne umycie się nie stanowi już problemu. Chyba pomaga mi to w regeneracji, bo choć ostatnie 3 tyg to dość znaczące zwiększenie kilometrażu i troszkę intensywności to zupełnie nie czuję zmęcznia.
A może to skutek zmiany wymuszonej?
Zmiana ta dotyczy diety. Nie, nie odchudzającej. Sposobu żywienia. Niestety, ujawniła mi się alergia na gluten i białko mleka krowiego. Tym sposobem przeszłam na dietę bezglutenową i bezmleczną. Żegnajcie tradycyjne chlebki, makarony, ciasteczka. Wersje bezglutenowe tych produktów są w większości niesmaczne, a jeść coś trzeba, to wsuwam jarzyny, przeprosiłam się z ziemniakami, mocniej zaprzyjaźniam się z komosą ryżową, amarantusem, soją. Ponieważ mięsa nie jadam zbyt często, ale rybki owszem, to bliżej mi obecnie do wegetarian. A jak twierdzi guru ultrasowy - Scott Jurek, dieta wegańska sprzyja reneneracji. Jeszcze do wegan trochę mi brakuje, to może Spartatlonu nie wygram, a tylko kiedyś go ukończę ;-)))
Dieta bezglutenowa jest niezwykle upierdliwa, w większości trzeba wszystko gotować samodzielnie. Ma plusy - mniej słodyczy daje nadzieję na lepszą wagę startową :-)
Hhmmm...za to regeneracyjnego piwka na mecie nie wypiję. Nie cierpię tej równowagi w przyrodzie ;-)
Zmiana zaplanowana to nowa praca.
Uff, niby branża ta sama, a jednak ... Inne stanowisko, nowe zadania, duże wyzwania, kiepska organizacja. Sporo czasu minie, zanim wszystko sie poukłada... Grunt, że w miarę będę miała czas na treningi. Gorzej będzie z zawodami. Czasem spotkania mam w weekendy i ich termin nie jest podawany z takim wyprzedzeniem, jak imprezy biegowe. Już w pierwszym tygodniu pracy musiałam walczyć, by móc startować na Chomiczówce, bo akurat wypadło jakiś zebranie. Do wprowadzenia: trening dodatkowy - asertywność :-)
Dopiero połowa stycznia, a zmiany w organizacji życia ogromne.
Ciekawe co dalej ten rok mi przyniesie? Mam przeczucie, że to może być naprawdę dobry rok. Może dlatego, że zbliżam się do wieku chrystusowego?
Blog moga komentować wszyscy zalogowani czytelnicyDodaj komentarz do wpisu |
