2010-08-21
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| biegowe umieranie (czytano: 290 razy)
Oj, oj, głupiutki to ja jestem masakrycznie. Tydzień po Gdańsku. Pięć dni przed Zamo¶ciem. Na dworze słońce zabija. A mi się zachciewa szaleć. Do tego te nie daj±ce spokoju uda.
W mojej pod¶wiadomo¶ci nie ma pojęcia "pobiec rekreacyjnie". Nie na dystansie od 1 do 21km. To jest sprint. Jakby mnie kto¶ gonił.
Dzisiaj zarzuciłem taktykę startowania z tyłu... bo z tego nie ma normalnego wyniku. Po km przepychania się miałem woln± drog±... żeby zwyczajowo dać ciała czyli polecieć za szybko.
8km tempem jakim chciałem, reszta tempem na przetrwanie z sensownym wynikiem. I nawet głupi numer startowy chciał mi zabrać cenne sekundy. Na raty się odpinał. W końcu jak zostałem z przypięt± tylko jedn± agrafk± to musiałem stan±ć i przypi±ć chociaż jeszcze jedn± ;)
Finisz z turbodoładowaniem podobał mi się dzisiaj najbardziej. Dobrze że na nikogo nie wpadłem. Szkoda że nikt tego nie nagrał;) Muszę spojrzeć na GPS-a jakie maksymalne tempo mi zmierzył bo napewno miało to miejsce na końcu :]
A i bym zapomniał. Wynik, ba, skrótowy opis tego "biegowego aktu umierania". Chciałem jak najbliżej 1h30... wyszło 1h33:59... 15-sty byłem ;)
A miałem się za bardzo nie zmęczyć... ehhh....
Blog moga komentować wszyscy zalogowani czytelnicyDodaj komentarz do wpisu
miriano (2010-08-21,20:30): Jak piszesz to żyjesz...jak żyjesz to piszesz ...3 min to dużo i mało...
|
