2013-10-03
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| 29 wrze¶nia… (czytano: 451 razy)
… to zawsze była szczególna data w moim kalendarzu. Nie inaczej było i w tym roku. I nie chodzi wcale o 40. BMW Berlin Marathon, który ani nie przytłoczył mnie swoim rozmachem, ani nie powalił na ziemię perfekcyjn± organizacj±. Po prostu profesjonalna impreza biegowa, któr± będę wspominał z u¶miechem na twarzy, ale pewne mankamenty też można znaleĽć.
A co do daty 29 wrze¶nia… w mojej rodzinie jest to dzień podwójnych imienin, moich i mojej babci Michaliny. Babcia odeszła kilka tygodni temu, i z tego powodu ten maraton nabrał dla mnie szczególnego osobistego znaczenia.
Zacznę jednak od pocz±tku. Błyskawiczne zapisy niemalże rok przed imprez±. Konia z rzędem temu, kto wie z takim wyprzedzeniem, w jakiej będzie formie, jakie będzie miał plany wynikowe, i czy w ogóle będzie miał ochotę wzi±ć udział w danym maratonie czy innym biegu.
Od pocz±tku szykował się duży wyjazd klubowy. Można by powiedzieć, że pół „biegowego Poznania” wybierało się pod koniec wrze¶nia do Berlina w wiadomym celu. Od samego maratonu, bardziej stresowała mnie pierwsza w życiu podróż samochodem do Niemiec, ale jak się okazało zupełnie niepotrzebnie. Noclegi dla całej grupy zarezerwowane były w hotelu Generator, i tutaj pierwszy zgrzyt… ponad godzinne oczekiwanie na możliwo¶ć rozlokowania się w swoich pokojach. Nie po raz pierwszy okazało się, że informacja na stronie hotelu to jedno, a rzeczywisto¶ć… to co¶ zupełnie innego. Musieli¶my poczekać, aż firma sprz±taj±ca posprz±ta pokoje ;-)
Jeszcze tego samego dnia wizyta w biurze zawodów, i pizza w Vapiano. Następnego dnia mieli¶my przede wszystkim w planie Bieg ¦niadaniowy z banerami klubowymi… maj±cy swoj± metę na stadionie Olimpijskim. Takiej okazji nie mogłem przepu¶cić… chciałem też w końcu poczuć atmosferę maratonu. Założyli¶my specjalnie przygotowane na t± okazję koszulki klubowe „KB Maniac Poznań celebruje 40. Berlin Marathon”, i w drogę...
…a sam maraton… w telegraficznym skrócie… wyjazd z hotelu o 6:00 rano. Stop. Pół godziny przed reszt± maratończyków z Poznania. Stop. Docieramy na miejsce i… czekamy na otwarcie strefy startowej przynajmniej kwadrans. To chyba za karę. Stop. Zgodnie z rytuałem… szatnia, depozyt, toj-toje. Stop. Postanawiam zmienić strefę F, na E która startuje w pierwszej fali. Stop. Aż tak bardzo nie pilnuj± … udaje się. Stop. Ruszamy. Stop. Muszę zwalniać bo fala biegaczy niesie. Stop. Nie jest za ciasno. Biegnę lew± stron± gdzie większy luz, ale nadkładam drogi. Stop. Rzuca się w oczy przede wszystkim duża liczba Duńczyków. Stop.
Wiadomo¶ć od duńskiego znajomego z endomondo Henrika Hoplarika Franijeur:
It"s the biggest dansh event outside Denmark !!! Approx 5000 runners and I guess ... The same in supporters / spectators :)
Garmin gubi się między budynkami. Pokazuje jakie¶ dziwne prędko¶ci/dystanse. Stop. Ostatecznie docieram do mety z czasem 3:31:49. Stop. Życiówka jest, ale bardzo skromna. Stop. Jestem zadowolony, bo tym razem nie realizowałem żadnego specjalnego planu treningowego. Stop. Za met± dostaję jaki¶ drgawek, wypłukałem się ze wszystkiego. Stop. Udany wyjazd, udanym maraton. Stop.
Fot. B.Lipińska
Blog moga komentować tylko Przyjaciele autora
Tr (2013-10-03,17:26): Przykro mi. Ja tez bieglam maraton tuz po smierci babci. Zazdroszczę Berlina. Moze za rok... Choc sa miejsca ktore kusza tak samo albo i bardziej Gratuluje! :)
michu77 (2013-10-04,13:28): ...dokladnie, wiele imprez kusi ;p
Honda (2013-10-15,21:44): ...nieładnie tak urywać w połowie, jestem ciekawa co dalej :)
michu77 (2013-10-16,08:31): ... było dalej, ale po awarii serwera zniknęło...
|
