2019-09-25
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| Torbiel Bakera (czytano: 2508 razy)
Co za pech :( Uziemiony, po części. Trudna sprawa. Torbiel Bakera, zwana również cystą Bakera. Pojawiła się z tyłu pod kolanem (zdjęcie obok). Co prawda nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia, nie jest groźna, ale… No właśnie, ale może czasami uszkadzać naczynia krwionośne lub nerwy :( Może być uciążliwa.
Wyczytałem, że taka torbiel najczęściej jest diagnozowana u sportowców, u których może dochodzić do przeciążeń stawów, jak i u osób z nadwagą. Do tych drugich chyba nie należę, ale ta pierwsza grupa jest mi bardzo bliska; ona trzyma mnie przy życiu i nie chciałbym, póki co, jej opuszczać. Co w takim razie mam począć ? Najszybszy byłby drenaż płynu. Po prostu nakłuwają ci i wyciągają płyn nagromadzony w torbieli. Też to wyczytałem i mógłbym dalej biegać. No właśnie, czy jednak aby mogę, doprowadzając wcześniej do takiego stanu ? A jeżeli mogę, to czy tak intensywnie, bo przecież maraton tuż, tuż.
Wszystko byłoby jeszcze znośne, do ogarnięcia, ale przecież do 20 października pozostało bardzo mało czasu. Służba zdrowia jest taka jaka jest. Prywatnie też nie mam pewności, czy ktoś zechce z przejęciem pochylić się nad problemem. To nic, że mam motywację, siły fizyczne i psychiczne też są i czuję się dość silnie nie bojąc się wyzwania. W obecnej sytuacji to za mało. Bo jeszcze jest rozsądek, który każe mi to rozważyć.
Przykre, bo nie wiem, czy to przeciążenie, czy zapalenie stawu kolanowego, czy to oznaka jeszcze czegoś innego. Jeżeli organizm coś wyrzuca z siebie, to znaczy, że chce coś chce przez to powiedzieć. Pytanie tylko, co ? Czy mogę to pokonać ćwiczeniami, rozciąganiami i dążeniem do jak największej giętkości, sprężystości i zwinności ?
Jestem ostatnio na nowo zafascynowany plemieniem Tarahumara, który został świetnie opisany przez Christophera McDougala w „Urodzonych biegaczach”. To oni m.in. uważają, że możesz pozbyć się wszelkich kontuzji, stanów zapalnych stawów, gdy będziesz zwinny, lekki, sprężysty jak kot. Gdy w bieg wprzęgniesz jak najwięcej swoich mięśni i elastyczności. Nie wystarczy tylko siła fizyczna i kondycja. Dlatego warto czasami skrócić sobie bieganie na rzecz ćwiczeń sprawnościowych i zwinnościowych. Bo to właśnie lekkość, giętkość, sprawność jest zielonym światłem ku zdrowemu bieganiu. A jak zdrowe bieganie, to nieważny jest PESEL, bo można to robić do samej starości.
W tym kierunku fajnie byłoby podążać, ale na dzień dzisiejszy muszę zająć się torbielem Bakera. I co w takim razie z tym moim maratonem ??? No właśnie. Najbliższe dni pokażą.
Blog moga komentować wszyscy zalogowani czytelnicyDodaj komentarz do wpisu
Hung (2019-09-25,22:44): Jak nie urok, to ... przemarsz wojsk. Ciągle pokonujemy ból, bo ma boleć, a tu namacalny dowód na coś innego, co nie musi boleć ale może być początkiem czegoś gorszego. Choć służba zdrowia jest słaba, jak maratończyk przed metą, to jednak nic innego nie pozostaje. Szukaj na forach sprawdzonego fachowca.
paulo (2019-09-26,13:44): Już mam upatrzonego, tylko czekam na audiencję :)
aspirka (2019-09-27,09:19): Nie słyszałam nigdy o takiej przypadłości, mam nadzieję, że szybko się z tym uporasz. U mnie szyty palec, ale na szczęście tylko u ręki:-).
paulo (2019-09-27,14:09): czyli plany biegowe na tym nie ucierpiały :) Trzymaj się i biegaj, może też i trochę za mnie :)
Tr (2019-09-28,21:14): Ojjjj, źle to wygląda Paulo...
A co do "urodzonych biegaczy" to chyba sama też odświeżę. I tak nie udało mi się przez te lata znaleźć lepszej, biegowej książki.
paulo (2019-09-30,08:34): Izo, jesteś ? :))) Tarahumara to jest to, czego mi było potrzeba :) A z torbielem dam radę :) Ponoć nic szczególnego dla ortopedy :)
|
