2015-06-20
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| Stargard Szcz. IX Bieg Uliczny „O BŁĘKITNĄ WSTĘGĘ” 10 km (czytano: 324 razy)
Tradycyjnie już na bieg jedziemy busem w 15 osób,reszta dołączy samodzielnie.
W poprzednich startach tutaj zawsze upał i gorąco jeszcze wieczorem mimo późnej pory startu (godz. 21 ).
Tym razem pochmurno i chłodno (17 st.) - wymarzona pogoda do życiówek.
Biuro startowe pracuje bezproblemowo, nie ma kolejek.Tutaj inaczej niż gdzie indziej, posiłek regeneracyjny w formie suchego prowiantu dostaje się przed biegiem.
Nieoczekiwanie spotykam kolegów ze Szczecina ,a potem lokalnych kibiców,ode mnie ze studiów Beatę i Bogdana,którzy będą wspierać mnie na trasie.
Bieg będzie dla mnie trochę nietypowy,nie będę mierzył się tylko z czasem,ale również z młodszym kolegą,który zamierza mi dokopać.
Wcześniej coś ściemniał o przewlekłej kontuzji - chyba taka trochę asekuracja.
Zdania w naszym teamie są podzielone kto wygra,ostatnio byłem lepszy ,ale bieg był rozgrywany w upale,który toleruję nie najgorzej.
Na starcie stoję obok młodej dziewczyny.Zagadnęła mnie o mój czas - to jej drugie zawody,w debiucie zrobiła 43 min. z kawałkiem,ale dużo trenowała i uznała,że mój czas jest pożądany dla niej i będzie się mnie trzymać.
Startujemy i biegniemy razem.Po 500 m. słyszę obok,że mamy tempo 3:45,trochę za szybko,zwalniamy i nadal biegniemy razem.Przed nami ,ok. 20 m. klubowy,podstępny kolega Zbyszek.W tym roku po kontuzji mało biegał i w tym roku jeszcze z nim nie przegrałem.Mam nadzieję,że niedługo spuchnie.
Do 4 km biegniemy razem z koleżanką w dobrym tempie 4 min./km.
Zbyszek cały czas przed nami, a przecież na treningach sapał,wlókł się z tyłu,a jego setki i interwały były żałosne w porównaniu z zeszłym rokiem.
Przed wiaduktem mijamy się na agrafce z biegnącymi 10 min. za nami rodzicami mojej towarzyszki, żartuję,że nie będą zadowoleni z takiego starego chłopaka jak ja.
(okazuje się ,że narzeczony czeka w okolicach mety).
Kończymy pierwszą pętlę w dobrym czasie 20:31.Teraz już będzie z górki, ale tylko w przenośni bo na podbiegu wyprzedza nas wspomniany wcześniej klubowy kolega Michał.Chwilę biegniemy za nim, ale na zbiegu przyspieszam
i mijamy go,zbliżając się powoli do Zbyszka,z którym łapiemy kontakt na ostatnim wodopoju i biegniemy teraz w trójkę.Michał cały czas siedzi nam na karku.500 m przed metą Zbyszek i Ewa zaczynają mi się urywać ,a dalej,pod koniec ostatniej górki przed metą,żwawym krokiem wyprzedza mnie Michał i szybko plasuje się ok. 20 m. przede mną.Na szczęście do mety prowadzi bardzo długi zbieg, mocno przyspieszam i uskrzydlony dopingiem moich znajomych wpadam na metę tuż za Michałem.Mimo wszystko zwycięstwo -nowa życiówka 41:25.Żaden dla mnie dyshonor przegrać z młodszym o 20 lat kolegą.Ewa przed nami wszystkimi, jak się okaże pierwsza na podium w kategorii K-20.Spotykam ją później z rodziną przed sceną,okazuje się przyszłą koleżanką po fachu.Wymiana telefonów,imion z mamą biegaczki - Panowie drętwi, a tata nawet oburzony :),że córka daje numer telefonu nieznajomemu facetowi - jaki nieznajomy,w końcu przebiegliśmy razem cały bieg i wywiązałem się solidnie z roli zająca.
Potem losowanie nagród i wreszcie szczęście uśmiechnęło się do mnie - wylosowałem zegarek tzw. normalny -napis sugeruje ,że szwajcarski, pięknie błyszczy się srebrno-złoto jak dawne ruskie zegarki z bazaru :).Wcześniej przed 2 laty udało mi się wylosować komplet piłeczek pingpongowych.
Miałem w planach zakup nowego, porządnego zegarka.
Żona na pewno mi teraz nie pozwoli skoro mam taki nowy,
ładny :).
Na koniec pokaz sztucznych ogni i szczęśliwi wracamy do domu.
Blog moga komentować wszyscy zalogowani czytelnicyDodaj komentarz do wpisu
Ada0628 (2015-06-21,14:44): Hehe tylko czy teraz nie będziesz się wstydził nosić tego pięknego nowego zegarka ;-)
|
