2013-04-27
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| Moja lewa stopa ( nie mylić z filmem o tym samym tytule ) ! (czytano: 284 razy)
Jest podobno krzywa chociaż nie widać tego ani na pierwszy, ani na drugi, ani na żaden rzut oka. To można zbadać jedynie na specjalnej bieżni dla biegaczy. Dowiedziałam się tego w zeszłym roku i to było dla mnie niczym odkrycie Ameryki przez Columba ( podobno to nie on ją odkrył – zainteresowanych odsyłam do literatury ). Ale do rzeczy. Biegniesz sobie w skarpetkach a bieżnia WIDZI, NOTUJE I ZAPISUJE niczym WIELKI BRAT.
A potem wiesz już wszystko to, czego wcześniej nikt ci nie mógł powiedzieć, o czym ci się nawet nie śniło i co ci nawet do głowy nie przyszło ! Dwa słowa, które każdy biegacz powinien przyswoić: PRONACJA i SUPINACJA, żeby wiedzieć jak stawia nogę i jakiego buta ma szukać. Jeśli nie masz żadnych problemów ze stopami, to prawdopodobnie możesz biegać nawet na boso. Albo wybrać się do Decathlonu. Tam też kupiłam moje pierwsze buty biegowe, w których przebiegłam swój pierwszy półmaraton w Trzemesznie rok temu.
Do dzisiaj dziwię się JAK mi się to udało ? Powinnam dostać medal za to, że w OGÓLE biegłam w takich butach. Już chodzenie w nich do przyjemności nie należy. Za ciasne, źle dopasowane, bardziej na wyjście do sklepu ( i to jeszcze na krótki dystans ) niż jakikolwiek bieg. Ale za to TANIE były ! Jak wszystko inne. O ile nie ma to znaczenia przy innych rzeczach, które choć tanie są ładne i praktyczne ( sama mam takich wiele i sobie chwalę ) o tyle przy butach już ma. Moje wymęczone stopy miały dość. Poszłam więc do specjalistycznego sklepu i tam po małym teście na bieżni dowiedziałam się, że wprawdzie pronacja jest całkowicie naturalnym ruchem stopy do wewnątrz i ma na celu amortyzowanie wstrząsów jakie powstają podczas zderzenia naszego ciała z podłożem ( gdy lądujemy nasze stopy muszą zamortyzować trzykrotną wagę ciała! ), o tyle nadmierna pronacja już normalną NIE jest ! Problem pojawia się wtedy, gdy nasze stopy podczas zetknięcia się z podłożem wykręcają się zbyt mocno do wewnątrz. ( to u mnie ) Ten ruch może powodować kontuzje, dlatego producenci obuwia biegowego stosują różne systemy mające zredukować nadmierną pronację. Ale niestety nie ma buta, który mógłby to skorygować. Wprawdzie kupiłam porządne buty ! Od razu poczułam różnicę ! Amortyzacja doskonała ale na tym się kończy zbawienna rola buta. Reszta nie wygląda już tak różowo. Scenariusz jest zawsze mniej więcej taki sam: but próbuje korygować a moja stopa stawia opór, bo nie nawykła do innego ustawiania. Woli łazić ( a tym bardziej biegać ) po swojemu. Efektem tej swoistej (nie ) współpracy są pęcherze. Zawsze w tym samym miejscu, zawsze na tej samej stopie. Nie muszę dodawać, że biegnie się super ze świadomością tworzącego się potężnego pęcherza. Potem jest już TYLKO gorzej – taki swoisty dyskomfort. To tak ostatnie 5 km. Da się dobiec półmaraton, ale jak mnie najdzie, dajmy na to, nieprzeparta ochota na maraton, to co wtedy ? Oczywiście pytam czysto teoretycznie, bo przecież zdroworozsądkowo to ja się NIE odważę ale GDYBY, to co wówczas ?
Blog moga komentować tylko Przyjaciele autora
jacdzi (2013-04-27,16:10): Buty wsrod biegaczy to temat rzeka! (Medal z butem SLICZNY!!!)
Mysle ze nalezy wiedziec jaka ma sie stope, but pomaga nam unikac kontuzji co przy dluzszych dystansach jest latwe do zlapania. Kazdy z tych butow, czy dla probnatorow czy supinatorow mozna znalezc tanio. To jak z moda, te modele sprzed lat sa naprawde tanie.
|
