2011-05-22
Dostęp do
wpisu:
Publiczny
| (czytano: 726 razy)
PATRZ TAKŻE LINK: http://www.limanowa.in/dziennikarstwo-obywatelskie,4309.html
"Potrzeba nam dzisiaj wiary, która góry przenosi, miłości, która wszystkich jednoczy, i nadziei, która nigdy nie zawodzi. Można stracić wszystko, byle nie to" (Stefan Kardynał Wyszyński)
/Myśli codzienne/
Dobiegł już końca Wielki Jubileusz Roku 2000. W dniu Trzech Króli, Papież Jan Paweł II zamknął Drzwi Święte watykańskiej Bazyliki Św. Piotra. Ich otwarcie 24 grudnia 1999 roku zapoczątkowało obchody jubileuszowe dwóch tysięcy lat chrześcijaństwa. Jan Paweł II po wyborze na papieża w 1978 dał świadectwo, że nie byłoby pierwszego Słowiańskiego Papieża bez nieustraszonej wiary Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Cały świat obiegła wtedy fotografia: podczas Mszy inauguracyjnej nowego pontyfikatu Prymas Wyszyński oddaje hołd Janowi Pawłowi II – który ku zdumieniu wszystkich – przyklęka przed nim i obejmuje go ramionami.
„Wielkie ideały są błogosławieństwem dla świata, bo ideał nawet trudny do osiągnięcia, ciągle nęci, ciągle pobudza do nowych prób”. (Stefan Kardynał Wyszyński)
Prymas Polski Stefan Kardynał Wyszyński, zwany „Prymasem Tysiąclecia”, urodził się 3 sierpnia 1901 roku we wsi Zuzela, na pograniczu Podlasia i Mazowsza. Jego sylwetkę ukształtował dom rodzinny, żywa w Polsce porozbiorowej tradycja obrony polskości i katolicyzmu przed rusyfikacją i germanizacją oraz religijny i patriotyczny klimat Polski budzącej się do niepodległości po 123 latach niewoli i rozbiorów.
„Szkoła musi być narodowa! Szkoła musi dać dzieciom i młodzieży miłość do Ojczyzny, do kultury domowej, rodzinnej i narodowej. I musi wychować je w tym duchu.” (Stefan Kardynał Wyszyński)
Jako syn organisty pracującego na parafiach wiejskich, wychowany został w pobliżu świątyni. Odkąd sięgał pamięcią, zawsze pragnął zostać kapłanem. Studiował teologię we Włocławku, a święcenia kapłańskie przyjął w 1924.r. Dalsze studia odbywał na KUL w Lublinie oraz w Austrii i Włoszech, Francji i Belgii, Holandii i Niemczech. Specjalizował się w chrześcijańskiej etyce społecznej. Podczas okupacji przebywał jako kapelan obwodu Armii Krajowej w Laskach k. Warszawy (w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niewidomych) i utrzymywał kontakty z konspiracją, zwłaszcza podczas powstania warszawskiego, gdzie pod pseudonimem „Radwan III” był kapelanem Grupy AK Kampinos. Został biskupem w Lublinie w 1946, a wkrótce arcybiskupem Gniezna i Warszawy oraz Prymasem Polski w 1948 roku. W swoim herbie biskupim umieścił słowa „Soli Deo” tzn. „Jedynemu Bogu” - służba Bogu samemu przez Maryję była kontynuacją jego poprzednika, Kardynała Augusta Hlonda, z którego rąk przyjął święcenia biskupie.
„Człowiek dopiero wtedy jest w pełni szczęśliwy, gdy może służyć, a nie wtedy, gdy musi władać; człowiek naprawdę wielki, nawet gdy włada jest służebnikiem” (Stefan Kardynał Wyszyński)
"Non possumus" (łac., nie możemy – nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli)
Dokument ten powstał w okresie apogeum trudności Kościoła i w chwili, kiedy biskupi nie mogli już nie protestować. Stąd też uzyskał nazwę „Non possumus”, użytą w tekście, którego głównym autorem był Prymas Wyszyński. Bardzo wyważony memoriał wskazywał to co Kościół docenia, ale też w pełni powagi słowach przytaczał fakty świadczące o stałym pogarszaniu się sytuacji Kościoła w Polsce; m.in. mówił o likwidacji szkół katolickich, usuwaniu religii ze szkół, narzucaniu marksizmu w wychowywaniu dzieci i młodzieży, usuwaniu sióstr zakonnych z zakładów opiekuńczych i szpitali, likwidacji czasopism i wydawnictw katolickich. Najostrzej zaprotestowali biskupi przeciw dekretowi o obsadzaniu stanowisk kościelnych z 9 lutego 1953, stanowiącemu rażącą już ingerencję państwa w wewnętrzne, personalne sprawy Kościoła. Aresztowanie Prymasa Wyszyńskiego 25 września 1953 roku jako niewygodnego dla PRL było odpowiedzią na memoriał „Non possumus”. Dnia 8 grudnia 1953 dokonuje Aktu duchowego oddania się Matce Bożej. Była w tym akcie zgoda na każdy los i każdy wyrok Opatrzności, włącznie z wyrokiem śmierci. Przebywał on kolejno w czterech miejscach internowania: w Rywałdzie, w Stoczku, w Prudniku Śląskim i w Komańczy - właśnie tam został napisany tekst odnowionych Ślubów Narodu (wygłoszone na Jasnej Górze 26 sierpnia 1956 roku jako „Jasnogórskie Śluby Narodu”).
"Zapiski więzienne" są cennym dokumentem trzyletniego okresu odosobnienia Prymasa. Obok kroniki życia codziennego obejmują również takie teksty, jak notatnik duchowy, listy, memoriały do władz oraz obszerne wypowiedzi. Jest to dokument człowieka niezłomnego, gotowego na wszystko - łącznie z oddaniem życia - w obronie praw Kościoła i Narodu.
”Im ktoś wyżej jest postawiony przez Boga w hierarchii społecznej, tym więcej musi wymagać od siebie” (Stefan Kardynał Wyszyński)
Pod koniec października 1956 roku wrócił do Warszawy i objął wszystkie swoje funkcje kościelne, po uprzednim przyrzeczeniu ze strony władz państwowych przywrócenia Kościołowi głównych praw i naprawienia krzywd. Przywrócony do swych stanowisk organizuje energicznie pracę duszpasterską w Polsce przez tzw. Wielką Nowennę zbliżającą naród do obchodów 1000-lecia Chrztu Polski. Bierze udział w Soborze Watykańskim II (1962-1965) i kieruje realizacją uchwał Vaticanum II.
Apogeum pracy pasterskiej Prymasa Wyszyńskiego to wybór kardynała Karola Wojtyły na tron Piotrowy jako Papieża Jana Pawła II oraz Pierwsza Pielgrzymka Ojca Świętego do kraju w 1979 roku.
„Gdyby Chrystus przestał działać w Kościele, dopiero wtedy można by mówić o kryzysie Kościoła” (Stefan Kardynał Wyszyński)
Jan Paweł II nazwał Stefana Kardynała Wyszyńskiego "Prymasem Tysiąclecia", albowiem nie było w Polsce powojennej takiej grupy społeczno-zawodowej, w obronie której Prymas nie podnosiłby głosu, czy to z ambony, czy też w rozmowach lub memoriałach do rządu. Bronił prawa do ziemi chłopa polskiego, prawa do wypoczynku i wolnej niedzieli dla górników. Bronił godności i potrzeb kobiet polskich oraz ich dzieci, także dzieci nienarodzonych.
„Jak trawy trzymają lotne piaski, aby ich burze nie przewiały, tak Naród musi się trzymać całą duszą i całym sercem ziemi ojczystej; wiązać się z nią i nie dając się wydziedziczyć, zabezpieczać swą wolność i miejsce na mapie świata” (Stefan Kardynał Wyszyński)
Ujmował się on za prawami ludzi starych, ludzi przesiedlanych, wydziedziczanych z domostwa rodzinnego. Bronił represjonowanych dysydentów, inteligentów prześladowanych za przekonania. Wypowiadał się za wolnością myśli i kultury. Jako obrońca praw Kościoła i praw człowieka znany był w całym świecie i nikt ani w kraju, ani za granicą w tę jego rolę nie wątpił.
„Naród Polski przyzwyczaił się oglądać swoich królów na kolanach przed Królem królów, umacniając w ten sposób w poszanowaniu władzy tych, którzy sami umieli oddawać, co jest Bożego Bogu” (Stefan Kardynał Wyszyński)
Dnia 13 maja 1981 roku w Rzymie dokonano zamachu na Ojca Świętego Jana Pawła II. Kuria metropolitalna warszawska skierowała komunikat do księży proboszczów i rektorów kościołów Archidiecezji Warszawskiej informując, że w ostatnich dniach stan zdrowia J.E. Księdza Kardynała Wyszyńskiego uległ znacznemu pogorszeniu i prosząc o wsparcie chorego Arcypasterza pomocą modlitewną. Tego samego dnia Kuria poleciła, aby w kościołach i archidiecezji odprawiona została Msza święta błagalna o zdrowie dla Ojca Świętego Jana Pawła II i Prymasa Polski Stefana Kardynała Wyszyńskiego.
„Niektórzy ludzie, wielcy myśliciele i teologowie obżerają się myślą o Bogu i umierają z głodu do Boga, bo nie wystarczy wiedza, trzeba pokornej wiary” (Stefan Kardynał Wyszyński)
Stefan Kardynał Wyszyński zmarł w dniu Wniebowstąpienia Pańskiego, dn. 28 maja 1981 roku o godzinie 4.40 rano. W dniu 31 maja 1981 w Warszawie odbył się uroczysty pogrzeb Kardynała Prymasa Polski na który zjechał prawie cały świat katolicki. Koncelebrze przewodniczył sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej kardynał Agostino Casaroli. Kardynał Macharski odczytał wzruszające posłanie Ojca Świętego, który ujawnił, że gdyby nie choroba, sam przybyłby na pogrzeb Prymasa, a także opowiedział o wartościach wyrażanych przez Prymasa. Jerzy Modzelewski odczytał duchowy testament zmarłego Prymasa, mówiący o jego walce z ateizacją i fałszywej polityce państwowej. Prymas wybaczał wszystkim, także tym, którzy Go atakowali i więzili.
„Szczególnym przedmiotem narodowej medytacji uczyńcie postać niezapomnianego Prymasa, jego osobę, jego naukę jego rolę w jakże trudnym okresie naszej historii. Każdy na swój sposób tak, jak Bóg i własne sumienie mu wskazuje. Podejmijcie i prowadźcie ku przyszłości” (Papież Jan Paweł II)
Przez wymiary Prymasa Tysiąclecia świat dostrzegł znowu moralny majestat Rzeczypospolitej i jej prawa do samodzielnego kształtowania swych spraw w wolności i pokoju społecznym. Duchowa moc Stefana Kardynała Wyszyńskiego promieniuje nadal spoza jego grobu. Wciąż też aktualne są jego myśli i przemówienia wygłaszane w czasach komunizmu.
„Jeżeli na progu Tysiąclecia poderwaliśmy się do nowego życia, do pracy nad moralną przemianą Narodu – Twoje to zwycięstwo!” (Stefan Kardynał Wyszyński)
Jan Paweł II wspomina Prymasa w swoim testamencie słowami: „Kiedy w dniu 16 października 1978 roku, konklawe kardynałów wybrało Jana Pawła II, Prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński powiedział do mnie: «Zadaniem nowego papieża będzie wprowadzić Kościół w Trzecie Tysiąclecie». Nie wiem, czy przytaczam to zdanie dosłownie, ale taki z pewnością był sens tego, co wówczas usłyszałem. Wypowiedział je zaś Człowiek, który przeszedł do historii jako Prymas Tysiąclecia. Wielki Prymas. Byłem świadkiem Jego posłannictwa, Jego heroicznego zawierzenia. Jego zmagań i Jego zwycięstwa. «Zwycięstwo, kiedy przyjdzie, będzie to zwycięstwo przez Maryję» – zwykł był powtarzać Prymas Tysiąclecia słowa Swego Poprzednika kardynała Augusta Hlonda”.
„Tylko ja dobrze znam mój własny krzyż i tylko Bóg go rozumie” (Stefan Kardynał Wyszyński)
Dnia 29 maja 1989 z inicjatywy papieża Jana Pawła II rozpoczął się proces beatyfikacyjny kardynała Stefana Wyszyńskiego. Od tego momentu przysługuje mu tytuł Sługi Bożego. 6 lutego 2001 zakończył się etap diecezjalny procesu beatyfikacyjnego, po czym akta zostały wysłane do Watykanu. Watykańska Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych wydała dekret o ważności procesu beatyfikacyjnego. Kardynał Stefan Wyszyński spoczywa w Archikatedrze Warszawskiej.
W roku 2001 minęło 100 lat od urodzin Prymasa Wyszyńskiego i 20 lat od Jego śmierci – dlatego Rok 2001 był "Rokiem Prymasa Tysiąclecia" (notabene, za parę dni minie 30 rocznica śmierci).
Obecnie w Polsce imię Kardynała Stefana Wyszyńskiego noszą liczne szkoły, szpitale, fundacje, instytucje powszechnie kojarzone ze służbą publiczną. Na Limanowszczyźnie mamy aż 3 szkoły "prymasowskie". Są to: Gimnazjum w Kasinie Wielkiej, Gimnazjum w Kamienicy i limanowskie IV Liceum Ogólnokształcące. Należą one do stowarzyszenia przyjaciół szkół im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego.
(przedruk z „Gazety Limanowskiej”, Nr. 01/201, str. 12-13, Grudzień 2001 r. - autor artykułu: Mateusz Wroński "Tusik")
- - -
Poniżej przedstawiam Państwu „Litanię do Prymasa Tysiąclecia” – napisaną przeze mnie 11 lat temu na obczyźnie, wykorzystując w niektórych fragmentach słowa Prymasa – na obczyźnie zrozumiałem Jego słowa; Jego troskę i duchową walkę o Naród, o Kościół, o Wolność...
"Litania do Prymasa Tysiąclecia"
czyli:
LITANIA DO SŁUGI BOŻEGO STEFANA KARDYNAŁA WYSZYŃSKIEGO
PODCZAS TĘSKNOTY ZA OJCZYZNĄ
Kyrie, eleison, Chryste, eleison, Kyrie, eleison.
Chryste, usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Stefanie Kardynale Wyszyński
Tęsknię do kraju...
gdzie piękno miesza się z kontemplacją,
gdzie góry są tak wysokie jak krzyż,
który Chrystus niesie na ramionach,
gdzie morze jest tak głębokie,
jak wiara w Boga i w Odkupienie Świata,
do kraju gorliwości, odwagi i kromki chleba,
którą szanują, jak nigdzie na świecie.
- módl się za nami!
Prymasie Polski
Tęsknię do kraju...
w którym Różaniec odmawia się z prostotą,
w którym bieda jest naturalnym bogactwem
i w którym pracowitość i miłość,
otoczona jest przez Stwórcę, do kraju,
w którym przed skromnym człowiekiem,
idzie przychylność.
- módl się za nami!
Prymasie Tysiąclecia
Tęsknię do kraju...
w którym naród pobożny,
zdobywa się sercem, nie siłą,
w którym wiele trudu, męki i bólu
poniesiono w obronie życia,
do kraju, w którym smutek
rozprasza się modlitwą.
- módl się za nami!
Stefanie Kardynale Wyszyński
Tęsknię do kraju...
gdzie orzeł biały widnieje
na czerwonym tle przelanej krwi wolności,
którego korona z pereł i brylantów
i odwaga - po stokroć większe
od wrogów przemocy,
do kraju, gdzie wiara
jest koroną godności człowieka.
- módl się za nami!
Prymasie Polski
Tęsknię do kraju...
gdzie Krzyż jest wielką szkołą miłości,
gdzie Bóg wszedł we wszystkie serca
i gdzie ludzie ufają Jemu bezgranicznie,
do kraju wielodzietnych rodzin
i tysięcy kościołów.
- módl się za nami!
Prymasie Tysiąclecia
Tęsknię do kraju...
gdzie święci się pokarmy w Wielką Sobotę,
a Wielkanoc jest wielkim, radosnym świętem
i odnową duchową,
gdzie łamią się opłatkiem
w Wigilię Bożego Narodzenia,
gdzie tradycje pielęgnowane są w godności,
do kraju Bogurodzicy, Maryi,
Królowej naszej Ojczyzny.
- módl się za nami!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść, nam Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
V. Módl się za nami, sługo boży, Stefanie Kardynale Wyszyński.
R. Abyśmy się stali godnymi synami naszej Ojczyzny; na tej Ziemi i w Niebie.
Autor: Tusik
Detroit, USA, 19.01.2000 r.
Blog moga komentować tylko Przyjaciele autora |
